De brief van Plasterk
Op 10 februari j.l. heeft minister Plasterk een brief met bijlagen naar de Tweede kamer gestuurd in reactie op het rapport "Innovatie met effect" van de Commissie Calff. Een heldere brief, waarin zijn visie duidelijk naar voren komt.
Hij geeft aan welke van de adviezen hij overneemt, welke niet en ook waarom niet. In de brief wordt opnieuw ingegaan op 3, al eerder door de minister aangekondigde, belangrijke acties. 1. Het versterken en versnellen van vernieuwing in de sector, mede op basis van aanbevelingen van de Adviescommissie Bibliotheekinnovatie.
2. Het opstellen van een bibliotheekcharter,
waarmee de samenhang in de bibliotheeksector verder wordt versterkt.
3. Het herpositioneren van de Vereniging van Openbare Bibliotheken (VOB) in een brancheorganisatie en een sectorinstituut.
Zelf even lezen, dat is volgens mij het beste.
Ik vind dat de minister zich, zeker voor een minister, goed verdiept heeft in de materie en ik krijg ook echt de indruk dat hij de bibliotheken een warm hart toedraagt. Maar ik maak me toch zorgen en met mij vele anderen. Lees bijvoorbeeld de blogpost van Edwin op ZB Digitaal.
In het rapport 'innovatie met effect' wordt o.a. het volgende geciteerd:
"Innovatie ontstaat niet vanzelf. Het vraagt om de bereidheid ervaring en kennis met elkaar te delen en om de mogelijkheid geïnspireerd te raken. Bibliotheekmedewerkers moeten deel uit willen maken van de bibliotheek van de 21e eeuw. Daarom hoort bij een innovatieprogramma ook de programmatische context waarbinnen gereflecteerd kan worden op innovatie."
Innovatie onstaat soms wel vanzelf, zomaar ineens in het hoofd van iemand of binnen een geïnspireerd team. En even vaak lopen goede initiatieven dood, door geldgebrek, gebrek aan mogelijkheden voor flexibele inzet, te weinig bewegingsruimte voor verlichte geesten.
Niet alle bibliotheekmedewerkers willen deel uitmaken van de bibliotheek van de 21e eeuw, en soms kun je ze dat niet eens kwalijk nemen. Ook heel gemotiveerde mensen kunnen na jaren hun drive verliezen, laat staan de minder gemotiveerde mensen. Ruimte voor reflectie is er niet in de meeste bibliotheekorganisaties omdat mensen steeds meer (op zich vernieuwende) taken gekregen hebben, zonder dat er oude taken zijn afgestoten. En ook dat besef is wel doorgedrongen maar op de één of andere manier lukt het niet goed deze impasse te doorbreken.
Vergis je niet, ik ben niet negatief over ons mooie werk, maar soms moet ik heel diep zuchten. maar dat is goed, want zoals mijn oma altijd zei: Zuchten is je hart ontluchten......en na het zuchten gewoon weer doorbuffelen natuurlijk. Gewoon verantwoordelijkheid nemen voor waar je voor wilt staan, een beetje risico durben lopen en heel goed luisteren naar de mensen in je organisatie die een afwijkende mening hebben, dat levert heel vaak goede inzichten op.
Laatste reacties